• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

Bieg z obciążeniem (Weighted Run)

M
Bieganie
Złożoność: Lung

Dopnij ciasno kamizelkę obciążeniową albo chwyć lekkie hantle i ruszaj na trasę lub bieżnię z wyprostowaną sylwetką oraz szybkim, lekkim krokiem. Bieg z obciążeniem mocno podkręca wymagania metaboliczne i wytrzymałość mięśniową czworogłowych, dwugłowych uda, pośladków, łydek i brzucha w treningach Hero, takich jak Murph.

Vest

Opis

Przebiegnięcie mili w kamizelce ważącej 9 kg (20 funtów) daje zupełnie inne odczucia niż bieg bez dodatkowego ciężaru. Dodatkowe obciążenie na tułowiu zmusza nogi do amortyzowania i generowania znacznie większej siły w każdym kroku, a przepona musi pracować ciężej już po to, by w ogóle rozszerzyć klatkę piersiową. W CrossFicie biegi z obciążeniem to stały element Hero WODów oraz testów wojskowych, budujący charakter, odporność nóg i wydolność tlenową pod ciężarem.

Z dodatkowym ciężarem na sobie ekonomiczna technika biegu przestaje być opcją. Jeśli stawiasz stopę zbyt daleko przed sobą i uderzasz piętą o asfalt przed linią bioder, każdy krok działa jak hamulec i posyła ciężką falę uderzeniową prosto w piszczele, kolana i dolny odcinek pleców. Zamiast tego potrzebujesz lekkiego pochylenia całego ciała od kostek, wysokiej kadencji (około 170-180 kroków na minutę) oraz miękkiego lądowania na śródstopiu dokładnie pod środkiem ciężkości.

Pośladki, dwugłowe uda, czworogłowe i łydki pracują bez przerwy, by wyhamować lądowanie z obciążeniem i wypchnąć cię w kolejny krok. Zginacze bioder i mięśnie pośladkowe średnie włączają się przy każdym kroku, przenosząc nogę zakroczną do przodu i utrzymując miednicę w poziomie w podporze na jednej nodze. W górze mięśnie brzucha, skośne, prostowniki grzbietu, czworoboczne oraz górna część pleców stale stabilizują korpus, aby kamizelka lub hantle nie zginały sylwetki do przodu.

Pozycja wyjściowa

  • Dopnij ciasno kamizelkę obciążeniową wokół klatki piersiowej i barków, aby nie podskakiwała w górę i w dół podczas biegu. Jeśli zamiast niej niesiesz hantle lub worek typu sandbag, trzymaj ciężar blisko ciała.
  • Stań wysoko ze stopami na szerokość bioder, palcami skierowanymi prosto przed siebie i barkami opuszczonymi luźno z dala od uszu.
  • Ugnij łokcie do około 90 stopni i trzymaj dłonie lekko zamknięte, jakbyś trzymał czipsa między kciukiem a palcem wskazującym.
  • Lekko napnij brzuch, aby żebra pozostały ustawione nad miednicą, i patrz 15-20 metrów przed siebie wzdłuż trasy.

Wykonanie

  1. Pochyl całe ciało lekko do przodu z poziomu stawów skokowych bez załamywania się w pasie, pozwalając grawitacji zapoczątkować ruch naprzód.
  2. Ląduj miękko na śródstopiu dokładnie pod biodrami z lekkim, sprężystym ugięciem kolana, które przejmie dodatkowy ciężar.
  3. Szybko podciągaj piętę nogi zakrocznej w stronę pośladków tuż po oderwaniu stopy od podłoża, utrzymując krótki i szybki wymach.
  4. Stawiaj krótkie, dynamiczne kroki zamiast wyciągania przedniej stopy daleko przed ciało. Aby przyspieszyć, zwiększaj częstotliwość kroków, zamiast podskakiwać wyżej czy wydłużać susy.
  5. Prowadź ręce prosto w przód i w tył ze stawów barkowych, nie pozwalając dłoniom przekraczać linii środkowej klatki piersiowej.

Oddech i napięcie korpusu

  • Ciasna kamizelka ogranicza ruchomość klatki piersiowej, więc skup się na rytmicznym oddychaniu przeponowym do brzucha (na przykład wdech na 3 kroki i wydech na 2 lub 3 kroki) zamiast płytkiego dyszenia klatką.
  • Utrzymuj około 20-30 procent ciągłego napięcia w mięśniach brzucha i pośladków przez cały bieg, aby odcinek lędźwiowy nie zapadał się pod ciężarem wraz ze zmęczeniem.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Ból piszczeli i kolan: zwykle wynika z twardego lądowania na pięcie przed ciałem w ciężkiej kamizelce albo ze zbyt gwałtownego wskoczenia od razu w bieg na 3 km z obciążeniem bez przygotowania. Skróć krok, aby lądować pod biodrami, i buduj objętość biegu z ciężarem stopniowo przez kilka tygodni, zaczynając od krótkich odcinków po 200-400 metrów.
  • Ból dolnego odcinka pleców: pojawia się, gdy core puszcza, a miednica pochyla się do przodu pod ciężarem kamizelki. Trzymaj pośladki aktywne, ustaw miednicę lekko w pozycji neutralnej i nigdy nie biegaj w kamizelce cięższej niż 10-15 procent masy ciała.
  • Siniaki i otarcia na barkach: luźna kamizelka uderza o obojczyki i mięśnie czworoboczne setki razy na każdy kilometr. Mocno dociągnij boczne paski przed startem i załóż grubszą koszulkę chroniącą barki.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Ciężkie, głośne lądowania: jeśli stopy uderzają o asfalt jak cegły, za bardzo podskakujesz w pionie i robisz zbyt długie kroki. Daj sobie wskazówkę, by biec cicho jak po cienkim lodzie, krótkim i lekkim krokiem.
  • Garbienie barków pod kamizelką: kiedy płuca zaczynają piec, łatwo pozwolić kamizelce ściągnąć barki do przodu i ograniczyć dopływ powietrza. Wyobraź sobie nitkę ciągnącą czubek głowy w górę i utrzymuj otwartą klatkę piersiową.
  • Wymachy rąk w poprzek tułowia: skręcanie górnej części ciała na boki wprawia kamizelkę w ruch i marnuje mnóstwo energii korpusu. W każdym kroku prowadź łokcie prosto w tył w stronę tylnych kieszeni.

Skalowanie i warianty

  • Osoby początkujące lub z dolegliwościami stawów: zacznij od lżejszej kamizelki (4,5-6 kg), przeplataj 200 metrów biegu z obciążeniem z 200 metrami szybkiego marszu albo zamień bieg na marsz z obciążonym plecakiem pod górę.
  • Utrudnienia: biegnij z parą lekkich hantli (5-11 kg) niesionych w chwycie spaceru farmera lub na barkach, albo wykonuj podbiegi w standardowej kamizelce 9/6 kg.