Przymocuj grubą linę do dociążonej opony, zejdź nisko do pozycji atletycznej i przyciągnij oponę po podłożu ruchem ręka za ręką. Przyciąganie opony mocno pali najszersze grzbietu, równoległoboczne, bicepsy i przedramiona, utrzymując korpus i nogi pod ciągłym napięciem.
Opis
W odróżnieniu od wiosłowania sztangą, gdzie ciężar porusza się po krótkiej, przewidywalnej linii, ciągnięcie ciężkiej opony po trawie lub asfalcie stawia stały opór tarcia na każdym centymetrze drogi. Nie ma tu fazy ekscentrycznej, która pomogłaby odbić się do kolejnego powtórzenia. Niezależnie od tego, czy ciągniesz ją ręka za ręką na linie, czy holujesz w uprzęży, buduje to niesamowitą wytrzymałość przyciągania, żelazny chwyt i kondycję oddechową przekładającą się bezpośrednio na wspinanie po linie i pracę z sankami. W klasycznym przyciąganiu liny ręka za ręką zapierasz stopy o podłoże, obniżasz biodra do niskiego ćwierćprzysiadu lub pozycji siedzącej z zaparciem nóg i sięgasz daleko w przód, aby wybrać luz liny. Każdy ruch łączy wyprost w stawie ramiennym, ściągnięcie łopatki i ugięcie łokcia, gdy przyciągasz oponę do bioder. Zanim guma straci pęd, druga ręka błyskawicznie sięga naprzód po kolejny odcinek liny, by utrzymać poślizg. Mięśnie najszersze grzbietu, równoległoboczne, środkowa część czworobocznych, tylne aktony barków i stożek rotatorów prowadzą łokcie w tył i ściągają łopatki przy każdym pociągnięciu. Bicepsy, mięsień ramienny i zginacze przedramion zaciskają się na grubej linie i uginają łokcie pod dużym tarciem. W tym samym czasie czworogłowe, dwugłowe ud, pośladki, dolny odcinek pleców i mięśnie skośne brzucha blokują dół ciała i tułów w miejscu, aby to opona jechała do ciebie, a nie ty do niej.Pozycja wyjściowa
Wykonanie przyciągania
Oddech i napięcie korpusu
Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji
Częste błędy i jak je naprawić
Skalowanie i warianty