Zejdź do przysiadu, wystrzel pionowo w górę i rozrzuć szeroko ramiona oraz nogi w powietrzu jak pięcioramienna gwiazda, zanim ściągniesz je z powrotem do miękkiego lądowania. Skok w gwiazdę to niezwykle intensywne ćwiczenie plyometryczne z masą własnego ciała, które buduje eksplozywną moc czworogłowych uda, pośladków oraz łydek i błyskawicznie winduje tętno.
Opis
Pomyśl o star jumpie jak o podrasowanym do granic możliwości pajacyku. Zamiast trzymać się blisko podłogi i jedynie rozstawiać stopy na boki, wybijasz się jak najwyżej w górę, rozkładasz szeroko ręce i nogi w szczycie lotu, po czym błyskawicznie ściągasz stopy pod biodra przed dotknięciem podłoża. Ponieważ nie wymaga żadnego sprzętu i wystarczy mu kawałek wolnej podłogi, świetnie sprawdza się jako kondycyjny finisz w treningach z masą ciała, w podróży i w dynamicznych rozgrzewkach. Ruch opiera się na szybkim cyklu rozciągnięcia i skurczu mięśni. Ładujesz biodra oraz kolana w szybki ćwierć- lub półprzysiad, mocno wybijasz się z podłogi do pełnego potrójnego wyprostu i szeroko otwierasz kończyny na szczycie skoku. Podczas opadania musisz szybko przyciągnąć ramiona i nogi do środka, tak aby stopy wylądowały dokładnie pod biodrami w miękkim, amortyzowanym przysiadzie. Mięśnie czworogłowe uda, pośladki i łydki dają eksplozywny napęd w górę oraz tłumią lądowanie, przy wsparciu mięśni dwugłowych uda w pracy biodra. W locie zewnętrzna część bioder (pośladkowy średni i naprężacz powięzi szerokiej) wraz z barkami wyrzucają nogi i ramiona na boki, podczas gdy przywodziciele ud oraz najszersze grzbietu ściągają je z powrotem przed kontaktem z podłożem. Przez cały skok mięśnie brzucha, skośne i odcinek lędźwiowy stabilizują kręgosłup w powietrzu i podczas lądowania.Pozycja wyjściowa
Technika wyskoku
Oddech i napięcie korpusu
Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji
Częste błędy i jak je naprawić
Skalowanie i warianty