• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

Skok w dal z miejsca (Standing Broad Jump)

G
Skoki
Złożoność: Lung

Załaduj biodra, wykonaj dynamiczny zamach ramionami w tył i wybij się eksplozywnie w przód z obu stóp, aby pokonać jak największy dystans. Skok w dal z miejsca to czysty test eksplozywnej siły dolnych partii ciała z własną masą, angażujący pośladki, mięśnie czworogłowe, dwugłowe uda oraz łydki przy jednoczesnym kształtowaniu atletycznego lądowania.

Opis

Trenerzy od boxów CrossFitu po testy NFL uwielbiają skok w dal z miejsca, bo w tym ćwiczeniu nie da się nic ukryć. Nie potrzebujesz żadnego sprzętu: albo potrafisz w ułamku sekundy wygenerować potężną siłę przeciw podłożu i zgrać górę z dołem ciała, albo nie. Ruch buduje poziomą moc bioder, która przekłada się wprost na sprint, potrójny wyprost w dwuboju olimpijskim oraz wskoki na skrzynię.

W przeciwieństwie do wyskoku dosiężnego, w którym pchasz pionowo w dół, skok w dal wymaga wyrzucenia środka ciężkości do przodu pod kątem około 45 stopni. Cofasz biodra w skłonie przy jednoczesnym odrzuceniu rąk za tułów, by napiąć tylną taśmę mięśniową jak ściśniętą sprężynę. Następnie wyrzucasz ręce w przód i w tej samej chwili gwałtownie prostujesz biodra, kolana i stawy skokowe, po czym w locie podciągasz kolana wysoko, aby zyskać każdy centymetr odległości.

Pośladki, mięśnie czworogłowe i łydki (brzuchaty i płaszczkowaty) dają główny impuls przy wybiciu i przejmują mocne uderzenie przy lądowaniu. Dwugłowe uda, zginacze bioder, przywodziciele i dół pleców pomagają załadować biodro, doprostować je i podciągnąć nogi w przód w trakcie lotu. Jednocześnie barki, klatka, brzuch i mięśnie skośne napędzają zamach rąk oraz utrzymują stabilny tułów w powietrzu i przy zetknięciu z podłożem.

Pozycja wyjściowa

  • Stań prosto ze stopami rozstawionymi między szerokością bioder a barków, palce ustaw tuż za linią odbicia.
  • Skieruj stopy prosto przed siebie, aby równo odepchnąć się obiema nogami.
  • Wyciągnij obie ręce prosto nad głowę lub przed barki, unosząc się lekko na śródstopiu dla wstępnego napięcia mięśni.
  • Napnij mocno brzuch i skup wzrok na punkcie na podłodze dwa metry przed sobą.

Wykonanie

  1. Dynamicznie cofnij biodra do ćwierćprzysiadu ze skłonem, jednocześnie odrzucając oba proste ramiona w tył za tułów. Pięty trzymaj na podłodze, a klatkę wypiętą.
  2. Bez pauzy na dole wyrzuć ramiona gwałtownie w przód i w górę, pochylając ciało do kąta wybicia.
  3. Wbij mocno stopy w podłogę aż do pełnego potrójnego wyprostu bioder, kolan i stawów skokowych, wybijając się równocześnie z obu nóg.
  4. W powietrzu podciągnij kolana w stronę klatki piersiowej i wypchnij pięty do przodu, zagarniając jednocześnie ramionami w dół dla utrzymania pędu.
  5. Wyląduj miękko na obu stopach w tym samym momencie, amortyzując biodrami i kolanami do pewnego półprzysiadu z ramionami wyciągniętymi przed siebie dla równowagi. Krok w tył lub podparcie rękami za sobą unieważnia pomiar, dlatego ustabilizuj lądowanie przed wyprostowaniem się.

Oddech i napięcie korpusu

  • Weź wdech, unosząc ramiona w górę na starcie powtórzenia.
  • Wstrzymaj oddech i zablokuj mocno korpus podczas załadowania bioder oraz eksplozywnego wybicia z podłogi.
  • Wypuść powietrze w momencie opanowania lądowania, utrzymując napięty brzuch i pośladki, żeby klatka nie opadła na kolana.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Przeciążenie kolan przy lądowaniu: opadanie na sztywne, proste nogi lub uciekanie kolan do środka potężnie obciąża więzadła rzepki i krzyżowe. Zawsze amortyzuj lądowanie przez cofnięcie bioder do atletycznego przysiadu z kolanami prowadzonymi w linii palców.
  • Poślizgnięcia i skręcenia kostki: skoki na zakurzonym parkiecie, mokrej trawie lub luźnych matach łatwo kończą się utratą przyczepności. Skacz wyłącznie na suchej podłodze gumowej lub przyczepnej nawierzchni typu turf w płaskim, stabilnym obuwiu treningowym.
  • Naciągnięcia ścięgna Achillesa i łydek: maksymalna plyometria mocno szarpie nierozgrzane ścięgna. Poświęć 5-10 minut na rozgrzewkę ze skakanką, podskokami pogo i skokami na pół gwizdka przed próbami na maksymalny dystans.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Skok za wysoko zamiast daleko: pchanie pionowo w górę daje wysoki lot, który kończy się metr od linii. Pozwól kostkom i tułowiowi lekko pochylić się do przodu tuż przed odbiciem, aby siła nóg odpychała podłogę za ciebie.
  • Rozsynchronizowany zamach rąk: spóźniony lub leniwy ruch ramion odbiera kilkanaście centymetrów dystansu i pędu. Zgraj wymach rąk tak, aby dłonie mijały biodra dokładnie w ułamku sekundy, gdy nogi wystrzeliwują z dołu.
  • Odchylanie się w tył przy lądowaniu: zbyt dalekie wyciągnięcie stóp przed siebie przy tułowiu odchylonym w tył kończy się upadkiem na pośladki. Energicznie przenieś ramiona do przodu w chwili kontaktu pięt z podłożem, żeby przenieść środek ciężkości nad stopy.

Skalowanie i warianty

  • Osoby początkujące lub przy wrażliwych stawach: skróć dystans do 60-70 procent wysiłku i skup się wyłącznie na cichym, zrównoważonym lądowaniu obunóż bez chwiania kolan.
  • Utrudnienia: wykonuj skoki w dal seriami bez przerwy (natychmiastowe odbicie z lądowania w kolejny skok), wypróbuj skoki jednonóż dla wyrównania dysproporcji między stronami albo skacz, trzymając lekkie hantle po bokach ciała.