• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

Podrzut do przysiadu (Squat Jerk)

W
Podrzut
Złożoność: Technically Complex

Wykonaj ugięcie i dynamiczne wybicie sztangi z barków, a następnie wpadnij prosto w pełny przysiad ze sztangą nad głową, aby złapać ciężar na samym dole przed wstaniem. Podrzut do przysiadu (Squat Jerk) to techniczny wariant dwubojowy wymagający elitarnej mobilności stawów skokowych, bioder i odcinka piersiowego wraz z potężną siłą czworogłowych, pośladków i barków.

Barbell

Opis

Rozsławiony przez czołowych chińskich ciężarowców podrzut do przysiadu to najbardziej widowiskowy i bezlitosny dla błędów sposób na umieszczenie sztangi nad głową. Zamiast rozrzucać stopy w przód i w tył jak w wybiciu na nożyce, zostawiasz stopy w rozstawie do przysiadu i schodzisz w dół do pełnego przysiadu, aby przyjąć gryf. Ponieważ łapiesz sztangę znacznie niżej, technicznie nie musisz wyrzucać jej aż tak wysoko, ale wstanie z głębokiego dołka z maksymalnym ciężarem z zarzutu zablokowanym nad głową wymaga niesamowitej mobilności oraz siły nóg.

Ruch zaczyna się identycznie jak push jerk lub split jerk od krótkiego, pionowego ugięcia i wybuchowego wybicia w górę z pięt. Gdy sztanga odrywa się od barków w szczycie potrójnego wyprostu, agresywnie wpychasz ciało w dół pod gryf w głęboki przysiad ze sztangą nad głową, jednocześnie blokując łokcie. Po ustabilizowaniu sztangi dokładnie nad środkiem stóp w dołku mocno wciskasz podłoże i wstajesz do pełnego wyprostu.

Mięśnie czworogłowe ud i pośladki wykonują podwójną pracę: najpierw wystrzeliwują sztangę z obojczyków podczas wybicia, a następnie wyciskają ciężar w górę z głębokiej pozycji przyjęcia. Łydki wspomagają wybuchowy wyprost stawów skokowych, podczas gdy kaptury, boczne aktony barków, mięsień zębaty przedni i tricepsy blokują gryf nad głową wąskim chwytem z zarzutu. W tym samym czasie góra pleców, najszersze grzbietu, brzuch i mięśnie skośne walczą z całych sił, by utrzymać tułów pionowo na dnie przysiadu.

Pozycja wyjściowa

  • Zdejmij sztangę ze stojaków lub zarzuć ją na półkę z przednich aktonów barków i obojczyków, trzymając dłonie tuż na zewnątrz barków.
  • Ustaw stopy w rozstawie do ciągu lub przysiadu (między szerokością bioder a szerokością barków) z palcami odkręconymi o 15-30 stopni na zewnątrz.
  • Unieś lekko łokcie, aby gryf spoczywał pewnie na barkach, zepnij korpus w promieniu 360 stopni i ustaw żebra dokładnie nad miednicą.
  • Cofnij lekko brodę, zostawiając wolną pionową drogę przed nosem, i patrz prosto przed siebie.

Wykonanie boju

  1. Ugnij się pionowo w dół o 7-10 centymetrów, kierując kolana do przodu nad palce stóp przy całkowicie pionowym tułowiu i piętach przyklejonych do podłogi.
  2. Natychmiast zmień kierunek bez zatrzymania na dole ugięcia, odpychając się gwałtownie z pięt i śródstopia, by w pełni wyprostować kolana, biodra i stawy skokowe.
  3. Gdy tylko sztanga unosi się z barków, przesuń lub przestaw lekkim podskokiem stopy nieco szerzej w pozycję do przysiadu i wciągnij się prosto w dół pod gryf.
  4. Wbij mocno dłonie w sztangę, blokując łokcie dokładnie w chwili osiągnięcia dna pełnego przysiadu (załamanie biodra poniżej kolan), utrzymując sztangę wyosiowaną nad karkiem i środkiem stopy.
  5. W razie potrzeby ustabilizuj sztangę na ułamek sekundy na dole, po czym mocno odepchnij się piętami, wstając aż do pełnego wyprostu bioder, kolan i łokci.

Oddech i napięcie korpusu

  • Weź głęboki wdech do brzucha na górze przed ugięciem, rozpychając środek ciała o 360 stopni jak napompowaną oponę.
  • Utrzymaj to powietrze przez ugięcie, wybicie i zejście w pełny przysiad, zachowując twardy korpus podczas walki przy wychodzeniu z dołu.
  • Wypuść powietrze dopiero po minięciu martwego punktu w drodze do góry albo po pełnym zablokowaniu sztangi na górze.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Przeciążenie barków i nadgarstków: łapanie sztangi nad głową w głębokim przysiadzie wąskim chwytem z zarzutu stawia ekstremalne wymagania mobilnościowe odcinkowi piersiowemu i barkom. Jeśli nie potrafisz swobodnie przysiąść ze sztangą nad głową w chwycie z zarzutu, zostań przy power jerk lub split jerk, aż poprawisz mobilność.
  • Zrzut sztangi w przód lub w tył: nawet półtora centymetra pochylenia tułowia w przód w dołku sprawi, że sztanga poleci przed ciebie. Trenuj zawsze na otwartym pomoście z talerzami typu bumper i przećwicz bezpieczne odepchnięcie się od nieudanego podejścia.
  • Przeciążenie kolan i dolnego odcinka pleców: wpadnięcie na dno przyjęcia z rozluźnionymi nogami powoduje odbicie w kolanach i zaokrąglenie lędźwi pod obciążeniem. Utrzymuj aktywne czworogłowe i górę pleców, schodząc pod sztangę.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Przechylanie ugięcia na palce stóp: opadanie klatki piersiowej w przód podczas ugięcia wypycha sztangę przed twarz, co w wąskim przysiadzie jest niemal niemożliwe do wyratowania. Wyobraź sobie, że podczas ugięcia zsuwasz plecy po płaskiej ścianie.
  • Wyciskanie sztangi w górę zamiast wejścia pod nią: próba wypchnięcia ciężaru jak w push press, a potem powolnego zejścia do przysiadu rozbija bój na dwa osobne ćwiczenia. Użyj nóg do nadania sztandze pędu, a potem skup się wyłącznie na szybkości zejścia pod gryf.
  • Wąski chwyt ściskający barki na dole: jeśli góra pleców zaokrągla się w dołku przy zwykłym chwycie do zarzutu, poszerz rozstaw dłoni o jeden lub dwa palce podczas ustawienia do zarzutu albo zdejmowania sztangi ze stojaków.

Skalowanie i warianty

  • Ograniczona mobilność lub nauka wyczucia czasu: ćwicz power jerki (przyjęcie powyżej linii równoległej) z następującym po nich kontrolowanym przysiadem ze sztangą nad głową w chwycie z zarzutu, albo wykonuj zejścia do rwania zza karku (drop snatch balance) z pustym gryfem.
  • Utrudnienia: dodaj 2-sekundową pauzę w najniższym punkcie podrzutu do przysiadu przed wstaniem albo wykonuj kompleksy z zarzutu i podrzutu do przysiadu na 70-80 procentach ciężaru maksymalnego dla sprawdzenia wytrzymałości nóg.