• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

Sprint (Bieg sprinterski)

M
Bieganie
Złożoność: Lung

Odpychaj się mocno z przedniej części stopy, dynamicznie pracuj ramionami i biegnij z maksymalną prędkością na krótkim dystansie. To jest sprint. Nie wymaga żadnego sprzętu, a doprowadza pośladki, mięśnie dwugłowe ud, czworogłowe i łydki do szczytowej pracy, budując wybuchową moc włókien szybkokurczliwych i wydolność beztlenową.

Opis

Większość biegania w CrossFicie odbywa się równym tempem na 400 lub 800 metrów, dlatego prawdziwe sprinty na sto procent całkowicie zmieniają bodziec, gdy pojawiają się w planie. Niezależnie od tego, czy pędzisz 50-metrowym torem wahadłowym, ścigasz się na 100 metrów na bieżni, czy robisz serię 20-sekundowych powtórzeń na sztucznej trawie, sprint aktywuje szybkokurczliwe włókna mięśniowe i obciąża beztlenowe systemy energetyczne tak, jak wolny trucht nigdy tego nie zrobi. Buduje prawdziwą moc dolnej połowy ciała i uczy generować potężną siłę odbicia od podłoża w ułamku sekundy.

Szybki sprint składa się z dwóch wyraźnych faz: przyspieszenia oraz wyprostowanego biegu z maksymalną prędkością. Przez pierwsze 10 do 20 metrów pochylasz całe ciało do przodu z kostek pod kątem około 45 stopni i wbijasz stopy w podłoże w tył jak tłoki, aby przełamać bezwładność. Gdy nabierasz prędkości i prostujesz sylwetkę do pełnego biegu, mechanika przechodzi w cykl przedni. Kolana idą wysoko przed biodrami, stawy skokowe pozostają w zgięciu grzbietowym (palce zadarte ku piszczelom), a przednia część stopy uderza w ziemię dokładnie pod biodrami z szybkim, sprężystym odbiciem.

Pośladki i mięśnie dwugłowe ud wykonują główną pracę, mocno odprowadzając udo w tył i napędzając ciało do przodu, natomiast czworogłowe i zginacze bioder błyskawicznie unoszą kolano z przodu i chronią nogę postawną przed zapadnięciem przy lądowaniu. Poniżej łydki, mięsień płaszczkowaty i mięśnie goleni działają jak sztywne sprężyny, przenosząc siłę przez przednią część stopy w milisekundach. U góry brzuch, mięśnie skośne, dół pleców, najszersze grzbietu i barki pracują rytmicznie, napędzając ramiona i blokując tułów przed skręcaniem.

Pozycja wyjściowa

  • Stań na linii startowej w pozycji wykrocznej z dwóch punktów podparcia (lub w starcie z trzech punktów z jedną ręką na ziemi), z silniejszą nogą z przodu i lekko ugiętymi oboma kolanami.
  • Przenieś około 70 procent ciężaru na przednią stopę, pochylając klatkę piersiową tak, aby barki znajdowały się dokładnie nad linią lub minimalnie przed nią.
  • Ustaw przeciwne ramię z przodu, a drugie cofnij do tyłu pod kątem 90 stopni w łokciu.
  • Rozluźnij szczękę i szyję, napnij brzuch i wbij wzrok w podłoże 3 do 5 metrów przed sobą na sygnał startu.

Wykonanie ruchu

  1. Wystrzel ze startu, mocno wybijając się z przedniej części stopy wykrocznej przy gwałtownym zamachu ramion od policzka do kieszeni na biodrze.
  2. Utrzymaj niskie pochylenie przez pierwsze 5-8 kroków z prostą linią od tylnej kostki przez biodra aż po głowę, odpychając podłoże za siebie.
  3. Stopniowo prostuj sylwetkę do pionu na odcinku 15-25 metrów wraz z osiąganiem prędkości maksymalnej, patrząc prosto przed siebie na swoim torze.
  4. Dynamicznie prowadź nogi z przodu ciała, unosząc kolano na wysokość biodra i zadzierając palce do piszczela przed wbiciem przedniej części stopy dokładnie pod środek ciężkości.
  5. Trzymaj barki rozluźnione, a łokcie ugięte pod kątem około 90 stopni, przebiegając pełnym tempem przez linię mety, po czym wyhamuj stopniowo na odcinku 10-15 metrów zamiast gwałtownego zatrzymania.

Oddech i napięcie korpusu

  • Utrzymuj równomierne napięcie korpusu 360 stopni, aby siła z nóg szła prosto w ruch do przodu zamiast uciekać przez luźny odcinek lędźwiowy.
  • Na sprintach od 100 do 400 metrów oddychaj rytmicznie i wybuchowo przez otwarte usta, synchronizując krótkie, mocne wydechy z krokami.
  • Pilnuj, by twarz, szczęka i górna część mięśni czworobocznych pozostały rozluźnione. Zaciskanie zębów i unoszenie barków marnuje energię i usztywnia krok.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Naciągnięcia i naderwania mięśni dwugłowych uda: najczęstszy uraz sprinterski zdarza się przy wejściu na 100 procent wysiłku na nierozgrzanych nogach lub przy zbyt długim kroku z wysunięciem stopy daleko przed biodra. Poświęć 10 minut na dynamiczną rozgrzewkę (ćwiczenia A-skip, B-skip, wymachy nóg) i zawsze zrób 3 lub 4 przebieżki narastające na 60, 75 i 85 procent prędkości przed biegiem na maksimum.
  • Przeciążenia ścięgna Achillesa i łydek: sprint odbywa się w całości na przedniej części stopy, co nakłada ogromne obciążenie sprężyste na łydki i ścięgna Achillesa. Zwiększaj objętość sprintów stopniowo, jeśli zwykle biegasz w butach z grubą piętą, i wybieraj płaskie, przyczepne buty treningowe lub kolce lekkoatletyczne.
  • Skręcenia kolana i kostki na nawrotach wahadłowych: próba zatrzymania z pełnej prędkości na jednej sztywnej nodze przy pachołku może skręcić kolano lub kostkę. Skróć kroki i obniż biodra 3 metry przed pachołkiem, aby bezpiecznie zaprzeć stopę i wyjść w drugą stronę.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Zbyt długi krok (wyciąganie stopy daleko przed siebie): wyrzucanie podudzia w przód i lądowanie na pięcie przed środkiem ciężkości działa jak hamulec przy każdym kroku i szarpie dwugłowe uda. Skup się na uniesieniu kolana w górę i szybkim uderzeniu przednią częścią stopy pionowo pod biodrami.
  • Natychmiastowe wyprostowanie w pierwszym kroku: pełne wyprostowanie sylwetki na starcie zabija przyspieszenie poziome. Patrz w dół przez pierwsze 5 kroków i poczuj, jakbyś pchał ciężkie sanki, zanim się wyprostujesz.
  • Krzyżowanie rąk przed klatką piersiową: machanie dłońmi w poprzek mostka wywołuje skręcanie bioder i tułowia na boki. Prowadź łokcie prosto do przodu i do tyłu wzdłuż żeber, jakbyś przecinał powietrze od policzka do tylnej kieszeni.

Skalowanie i warianty

  • Powrót po kontuzji lub starsi atleci: ogranicz intensywność do 80-85 procent (szybkie przebieżki), biegaj pod lekką górkę dla zmniejszenia obciążenia mięśni dwugłowych uda albo przesiądź się na rower Assault Bike lub ergometr do bezudarowych interwałów maksymalnych.
  • Progresje szybkości i mocy: wykonuj lotne sprinty na 20 metrów (20 m rozbiegu przed 20-metrową strefą prędkości maksymalnej), sprinty z oporem sanek dla siły startowej albo 30-sekundowe interwały wahadłowe na tolerancję kwasu mlekowego.