• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

Wybicie na nożyce (Split Jerk) (SJ)

W
Podrzut
Złożoność: Technically Complex
Skrót: SJ

Ugnij kolana przy pionowym tułowiu, dynamicznie wybij sztangę z barków i wpadnij w wykrok nożycowy przód-tył, łapiąc ciężar na zablokowanych rękach nad głową. Wybicie na nożyce (Split Jerk) to olimpijski złoty standard przenoszenia maksymalnego ciężaru z barków nad głowę.

Barbell

Opis

Kiedy sztanga staje się zbyt ciężka na push press lub push jerk, wchodzi wybicie na nożyce (split jerk). To druga połowa dwubojowego podrzutu, pozwalająca umieścić nad głową większy ciężar niż jakikolwiek inny bój na siłowni. Rozstawienie stóp w przód i w tył wydłuża płaszczyznę podparcia w linii przód-tył i pozwala nisko obniżyć biodra pod gryf bez konieczności posiadania głębokiej mobilności do przysiadu ze sztangą nad głową.

Bój składa się z trzech błyskawicznych faz: ugięcia (dip), wybicia (drive) oraz wejścia w nożyce pod sztangę. Uginasz kolana o kilka centymetrów przy pionowym tułowiu, gwałtownie zmieniasz kierunek, by wyrzucić sztangę z przednich aktonów barków, a następnie rozrzucasz stopy nożycowo, jednocześnie wpychając ciało pod gryf do pełnego zablokowania rąk, zanim z powrotem dostawisz stopy.

Mięśnie czworogłowe ud, pośladki i łydki generują wybuchowe wybicie w górę, które zrywa ciężką sztangę z barków. W chwili gdy stopy odrywają się od podłoża, barki, tricepsy, góra klatki i czworoboczne wbijają ramiona w twardy wyprost i utrzymują ciężar nad głową. Na dole mięśnie czworogłowe, pośladki, dwugłowe ud oraz zginacze bioder amortyzują lądowanie w nożycach, podczas gdy brzuch, mięśnie skośne i dół pleców utrzymują kręgosłup ustawiony dokładnie pod sztangą.

Pozycja wyjściowa

  • Zdejmij sztangę ze stojaków lub zakończ zarzut tak, by gryf spoczywał pewnie na mięśniach przednich aktonów barków i obojczykach, ze stopami na szerokość bioder i palcami odkręconymi o 10-15 stopni.
  • Obejmij gryf pełnym chwytem nieco szerzej niż szerokość barków i ustaw łokcie lekko w dół oraz przed sztangą (niżej niż przy przysiadzie przednim, mniej więcej pod kątem 45 stopni).
  • Rozłóż ciężar na piętach i śródstopiu, zepnij pośladki i mocno napnij korpus.
  • Cofnij lekko brodę, aby gryf miał czystą pionową drogę przed twarzą, i patrz prosto przed siebie.

Wykonanie boju

  1. Zejdź pionowo w dół o około 10 procent swojego wzrostu (mniej więcej 10-15 cm), uginając kolana do przodu i lekko na zewnątrz przy całkowicie pionowym tułowiu, jakby plecy zjeżdżały w dół po ścianie.
  2. Bez pauzy na dole mocno odepchnij się piętami i śródstopiem, by wybuchowo wyprostować biodra oraz kolana i wystrzelić sztangę prosto w górę z barków.
  3. W momencie gdy sztanga opuszcza barki, jednocześnie rozrzuć nogi w nożyce (jedna stopa stawia płaski krok w przód, druga sięga daleko w tył na śródstopie), mocno wpychając ramiona w wyraźny wyprost nad głową.
  4. Wyląduj obiema stopami na pomoście w tym samym ułamku sekundy: przedni piszczel ustawiony pionowo, tylne kolano lekko ugięte bezpośrednio pod biodrami, a sztanga wyosiowana nad uszami, barkami i biodrami. Przyjęcie na ugiętych łokciach z dociśnięciem ciężaru jest na zawodach niezaliczone (no-rep).
  5. Utrzymaj pozycję przyjęcia aż do pełnej stabilizacji, a następnie zejdź z wykroku: najpierw cofnij przednią stopę o pół kroku w tył, po czym dostaw tylną stopę w przód, cały czas utrzymując sztangę zablokowaną nad głową.

Oddech i napięcie korpusu

  • Weź głęboki wdech do brzucha na górze przed ugięciem, rozpychając brzuch, mięśnie skośne i lędźwie o 360 stopni, by stworzyć sztywny tułów.
  • Utrzymaj to powietrze przez fazy ugięcia, wybicia i lądowania w nożycach, aby korpus nie stracił sztywności w chwili osadzania ciężaru nad głową.
  • Wypuść powietrze i złap oddech dopiero po uzyskaniu pełnej stabilności w wykroku lub po dostawieniu stóp na pełnym wyproście.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Ból dolnego odcinka pleców w nożycach: zdarza się zwykle wtedy, gdy tylna noga ląduje sztywno wyprostowana albo żebra wypychają się w górę, wbijając odcinek lędźwiowy w przeprost pod sztangą. Utrzymuj lekkie ugięcie w tylnym kolanie i podwiń nieco miednicę, aby tułów pozostał pionowy między nogami.
  • Przeciążenie barków i łokci: łapanie ciężkiej sztangi na miękkich łokciach i próba dociśnięcia jej siłowo nad głową nakłada ogromne siły ścinające na stawy łokciowe i barkowe. Wpychaj się agresywnie pod gryf, by zablokować łokcie dokładnie w tej samej milisekundzie, w której stopy uderzają o podłogę.
  • Uderzenie w brodę: jeśli zapomnisz cofnąć brodę podczas ugięcia i wybicia, uderzysz żuchwą o stal albo wypchniesz sztangę do przodu. Cofnij brodę przed ugięciem i lekko wysuń głowę w przód, gdy tylko gryf minie linię czoła.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Przechylanie ugięcia na palce stóp: jeśli klatka piersiowa pochyla się w przód podczas ugięcia, wybijesz sztangę przed siebie i spalisz podejście do przodu. Utrzymuj ciężar bliżej pięt w fazie dip i czuj, jak gryf pozostaje przyklejony nad środkiem stopy.
  • Wąskie ustawienie jak na linie: wyrzucenie przedniej stopy dokładnie w jednej linii przed tylną niszczy równowagę boczną i powoduje chwianie. Rozstaw stopy lekko na boki na tory o szerokości barków i skieruj oba palce delikatnie do środka dla lepszej stabilności bioder.
  • Powrót najpierw tylną nogą: zrobienie kroku do przodu tylną nogą przesuwa środek ciężkości przed sztangę i powoduje zrzut ciężaru w przód na samym końcu boju. Zawsze najpierw cofaj przednią stopę, aby wsunąć ciało z powrotem pod gryf, a potem dostawiaj tylną nogę.

Skalowanie i warianty

  • Nauka pracy nóg lub ból nadgarstków: ćwicz kroki z rurką PVC lub pustym gryfem (tall split jerks oraz jerk balance), albo wykonuj jednorącz split jerk z hantlem, jeśli nadgarstki nie tolerują jeszcze ułożenia sztangi na barkach.
  • Utrudnienia: wprowadź split jerk z pauzą (2 sekundy zatrzymania w dole ugięcia i 3 sekundy utrzymania pozycji w wykroku przed zejściem) lub wybicie zza karku, aby wypracować idealnie pionowe ugięcie i tor sztangi.