Ugnij kolana przy pionowym tułowiu, dynamicznie wybij sztangę z barków i wpadnij w wykrok nożycowy przód-tył, łapiąc ciężar na zablokowanych rękach nad głową. Wybicie na nożyce (Split Jerk) to olimpijski złoty standard przenoszenia maksymalnego ciężaru z barków nad głowę.
Opis
Kiedy sztanga staje się zbyt ciężka na push press lub push jerk, wchodzi wybicie na nożyce (split jerk). To druga połowa dwubojowego podrzutu, pozwalająca umieścić nad głową większy ciężar niż jakikolwiek inny bój na siłowni. Rozstawienie stóp w przód i w tył wydłuża płaszczyznę podparcia w linii przód-tył i pozwala nisko obniżyć biodra pod gryf bez konieczności posiadania głębokiej mobilności do przysiadu ze sztangą nad głową. Bój składa się z trzech błyskawicznych faz: ugięcia (dip), wybicia (drive) oraz wejścia w nożyce pod sztangę. Uginasz kolana o kilka centymetrów przy pionowym tułowiu, gwałtownie zmieniasz kierunek, by wyrzucić sztangę z przednich aktonów barków, a następnie rozrzucasz stopy nożycowo, jednocześnie wpychając ciało pod gryf do pełnego zablokowania rąk, zanim z powrotem dostawisz stopy. Mięśnie czworogłowe ud, pośladki i łydki generują wybuchowe wybicie w górę, które zrywa ciężką sztangę z barków. W chwili gdy stopy odrywają się od podłoża, barki, tricepsy, góra klatki i czworoboczne wbijają ramiona w twardy wyprost i utrzymują ciężar nad głową. Na dole mięśnie czworogłowe, pośladki, dwugłowe ud oraz zginacze bioder amortyzują lądowanie w nożycach, podczas gdy brzuch, mięśnie skośne i dół pleców utrzymują kręgosłup ustawiony dokładnie pod sztangą.Pozycja wyjściowa
Wykonanie boju
Oddech i napięcie korpusu
Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji
Częste błędy i jak je naprawić
Skalowanie i warianty