• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

SkiErg (Ergometr narciarski)

G
N/A
Złożoność: Average

SkiErg odwzorowuje jednoczesne odepchnięcie kijami w narciarstwie biegowym, dając brutalny trening wydolnościowy góry ciała i korpusu przy niemal zerowym obciążeniu stawów kolanowych. Każde pociągnięcie mocno angażuje najszersze grzbietu, tricepsy, brzuch i mięśnie skośne, a przy powrocie do pionu pobudza pośladki oraz dwugłowe ud.

Opis

Nie traktuj ergometru Concept2 SkiErg jako maszyny pracującej wyłącznie rękami. Przy poprawnej technice jest to zgięcie bioder od góry w dół połączone ze spięciem brzucha, które zamienia całe ciało w bicz. Ponieważ brak tu ciężkiej fazy ekscentrycznej, możesz kręcić na SkiErgu mocne interwały lub długie odcinki tlenowe bez zajeżdżania nóg przed jutrzejszymi przysiadami.

Każdy cykl działa dokładnie odwrotnie niż na ergometrze wioślarskim. Zamiast zaczynać napędem z nóg, startujesz wysoko na śródstopiu, spinasz brzuch oraz najszersze grzbietu, aby ściągnąć uchwyty w dół, i cofasz biodra przy lekkim ugięciu kolan. Zrzucasz masę własnego ciała na rączki, by rozpędzić koło zamachowe, a całość wykańczasz mocnym wyprostem tricepsów za linią ud.

Najszersze grzbietu, obłe większe, tricepsy, mięśnie proste i skośne brzucha wykonują główną pracę przy rozpędzaniu uchwytów znad głowy aż za biodra. Łydki wypychają cię na palce w górnym wyproście, dodając ruchowi energii potencjalnej. Podczas powrotu w górę pośladki, dwugłowe ud, czworogłowe oraz prostowniki grzbietu stawiają tułów do pełnego pionu przed kolejnym powtórzeniem.

Pozycja wyjściowa

  • Stań przodem do SkiErga ze stopami na szerokość barków i palcami odsuniętymi o około 45-60 cm (18-24 cale) od pionowej ramy urządzenia. Stanie zbyt blisko sprawia, że uderzasz w maszynę albo ograniczasz zgięcie bioder.
  • W większości treningów ustaw przesłonę oporu (damper) na poziomie od 4 do 7, aby koło stawiało opór przypominający szybki śnieg, a nie ciężkie błoto.
  • Sięgnij w górę i chwyć ergonomiczne rączki luźnym, wygodnym chwytem, utrzymując neutralne nadgarstki i pewnie zapleciony kciuk.
  • Napnij korpus z ramionami wyciągniętymi nad głowę i lekko w przód, łokciami miękko odblokowanymi i wzrokiem skierowanym prosto na monitor.

Wykonanie pociągnięcia

  1. Wznieś się na przednią część stóp i wyciągnij wysoko w górę, aby uzyskać maksymalną długość linki na początku ruchu bez przeprostowywania dolnego odcinka pleców.
  2. Rozpocznij ruch, zginając brzuch w dół i mocno ciągnąc najszerszymi grzbietu przy jednoczesnym opuszczeniu pięt na podłogę, aby wrzucić ciężar ciała w uchwyty.
  3. Cofnij biodra w tył i ugnij kolana w ćwierćprzysiad, gdy dłonie mijają twarz, trzymając łokcie blisko żeber.
  4. Wypchnij dłonie prosto do tyłu za linię kieszeni, blokując tricepsy na dole ruchu przy tułowiu pochylonym pod kątem około 45 stopni.
  5. Pozwól linkom płynnie poprowadzić ramiona z powrotem nad głowę, jednocześnie wciskając pięty w ziemię i dopinając pośladki, by stanąć wysoko do kolejnego chwytu.

Oddech i napięcie korpusu

  • Wydychaj mocno powietrze ustami podczas ciągnięcia w dół, gdy klatka piersiowa zbliża się do miednicy, a mięśnie brzucha pracują.
  • Bierz głęboki wdech nosem i ustami w fazie powrotu, gdy ręce wędrują nad głowę i klatka piersiowa się otwiera.
  • W interwałach sprinterskich stosuj szybki schemat podwójnego oddechu (krótki wdech w górnym wyciągnięciu, mocny wydech przy finiszu na dole), aby utrzymać dopływ tlenu.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Ból dolnego odcinka pleców: pochylanie się aż do 90 stopni na prostych nogach zamienia każdy ruch w szybkie, męczące dzień dobry. Zatrzymaj pochylenie tułowia w okolicy 45 stopni i uginaj kolana podczas cofania bioder.
  • Zapalenie ścięgien tricepsów i łokci: ciągnięcie z szeroko rozstawionymi na boki łokciami albo szarpanie wyłącznie ramionami przez 2000 metrów błyskawicznie przeciąży stawy łokciowe. Najpierw rozpędź koło najszerszymi i masą ciała, a wyprost tricepsów zostaw na ostatnie 15 centymetrów.
  • Kłucie w barku na górze: pozwolenie, by linki gwałtownie szarpnęły ramiona daleko za uszy podczas powrotu, obciąża przednią torebkę stawu ramiennego. Utrzymuj lekkie napięcie najszerszych przy podnoszeniu rąk i zatrzymuj dłonie tuż przed linią czoła.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Przysiad zamiast zgięcia bioder: schodzenie pionowo w dół w głęboki przysiad przy wyprostowanym tułowiu zabiera z uchwytów całą masę ciała. Wypchnij biodra w tył jak przed skokiem w dal z miejsca, jednocześnie ściągając żebra w dół.
  • Ręce T-Rexa (skrócony ruch): zaczynanie ciągu z ugiętych łokci na wysokości oczu i kończenie przy pępku zabija waty i zmusza do gorączkowego tempa. Wyciągnij się wysoko na górze i kończ z dłońmi wyraźnie za udami.
  • Kurczowe ściskanie uchwytów: ściskanie plastikowych rączek do zbielenia knykci pompuje przedramiona, zanim płuca zdążą się rozgrzać. Zaczep palce swobodnie o poszerzoną dolną krawędź uchwytu i rozluźnij nadgarstki.

Skalowanie i warianty

  • Osoby początkujące lub kontuzje nóg: skróć dystans albo cel kalorii, obniż opór na przesłonie do poziomu 2 lub 3 albo wykonuj pociągnięcia siedząc na skrzyni plyo lub wózku, całkowicie izolując górę ciała i korpus.
  • Utrudnienia: trenuj interwały na SkiErgu na jednej nodze dla poprawy równowagi, przejdź na naprzemienne pociągnięcia jedną ręką w stylu klasycznym albo utrzymuj sprinterskie tempo poniżej 1:40 na 500 m w 30-sekundowych powtórzeniach na maksymalną moc.