• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

Sprint wahadłowy (Shuttle Sprint)

M
Bieganie
Złożoność: Lung

Rozpędź się mocno między dwiema liniami, wbij hamulce, dotknij podłogi i wystrzel z powrotem w drugą stronę. Sprint wahadłowy nie wymaga żadnego sprzętu i solidnie pali mięśnie czworogłowe, pośladki, dwugłowe uda oraz łydki, budując jednocześnie świetną wydolność, zwinność i szybkość zmiany kierunku.

Opis

Bieg po prostej pozwala wejść w wygodne tempo przelotowe i właśnie dlatego sprinty wahadłowe są o wiele cięższe. Co 10-25 metrów musisz wyhamować cały swój pęd, obniżyć biodra do dotknięcia linii i ponownie przyspieszyć z pełnego zatrzymania. Odkąd weszły na stałe do CrossFit Open, biegi wahadłowe bezlitośnie pokazują, kto potrafi utrzymać precyzyjną pracę stóp i równy oddech, gdy nogi robią się ciężkie jak z ołowiu.

Mechanicznie sprint wahadłowy łączy powtarzalne przyspieszenie z ekscentrycznym hamowaniem. Na odcinku biegu pochylasz się w przód i odpychasz podłoże za siebie mocnym wyprostem biodra, kolana i stawu skokowego. Zbliżając się do linii, skracasz kroki, opuszczasz środek ciężkości nisko, aby nogami przejąć pęd w przód, obracasz się na śródstopiu i od razu odpalasz z niskiego nawrotu.

Mięśnie czworogłowe, pośladki, dwugłowe uda oraz łydki (brzuchaty i płaszczkowaty) napędzają każdy krok i biorą ciężkie uderzenie podczas wyhamowania na każdym nawrocie. Zginacze bioder, przywodziciele oraz zewnętrzne stabilizatory bioder unoszą kolano i pilnują, by kolana nie uciekały na boki przy ostrym postawieniu stopy i obrocie. W tym czasie mięśnie brzucha, skośne, dół pleców, barki i ramiona mocno pracują, przenosząc siłę i stabilizując tułów.

Pozycja wyjściowa

  • Ustaw dwa pachołki lub naklej linie w odległości 7,62 metra (25 stóp) albo 10-20 metrów od siebie na płaskiej, suchej i przyczepnej nawierzchni.
  • Stań w wykroku w atletycznej pozycji startowej za linią początku, z przednią stopą płasko na podłożu i lekko uniesioną tylną piętą.
  • Pochyl się lekko w biodrach i ugnij kolana, obciążając przednią nogę przy prostych plecach i ciężarze przeniesionym w przód.
  • Wyciągnij przeciwległe ramię do przodu i patrz w stronę dalekiej linii.

Wykonanie

  1. Odepchnij się mocno od przedniej stopy i pozostań nisko przez pierwsze 3-4 kroki, energicznie pracując rękami od policzka do biodra dla szybkiego przyspieszenia.
  2. Około dwóch metrów przed daleką linią zdrobnij kroki i nisko opuść biodra, aby hamować nogami, a nie dolnym odcinkiem pleców.
  3. Postaw zewnętrzną stopę równolegle do linii, skręć do środka i wyraźnie dotknij podłogi za linią jedną dłonią, mając obie stopy za linią (według standardów CrossFit Open) lub zgodnie z zasadami treningu.
  4. Przy dotknięciu trzymaj klatkę uniesioną i biodra nisko, aby od razu stać w sprinterskim starcie zwrócony w stronę powrotną.
  5. Odepchnij się wybuchowo z tylnej nogi, by ruszyć sprintem z powrotem za linię startu. Skrócenie dotknięcia lub brak przekroczenia linii obiema stopami oznacza niezaliczone powtórzenie (no-rep) na zawodach.

Oddech i napięcie korpusu

  • Utrzymuj umiarkowane napięcie brzucha, żeby tułów nie skręcał się ani nie załamywał podczas gwałtownego zatrzymania na nawrocie.
  • Oddychaj rytmicznie przez usta i nos podczas prostych odcinków biegu.
  • Zrób ostry wydech w chwili wbicia stopy, dotknięcia podłogi i odepchnięcia od linii do ponownego przyspieszenia.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Naciągnięcia mięśni dwugłowych uda: sprint na 100 procent na nierozgrzanych nogach to najszybsza droga do urazu tylnej taśmy. Poświęć 8-10 minut na rozgrzewkę z wymachami nóg, wysokim unoszeniem kolan, wieloskokiem i 3-4 biegami narastającymi na 50, 75 oraz 90 procent prędkości.
  • Skręcenia kolana i kostki na nawrocie: poślizg na zakurzonej podłodze albo hamowanie z wysokim, sztywnym środkiem ciężkości generuje groźne siły boczne w stawach. Załóż płaskie buty do cross-trainingu lub na halę z mocną przyczepnością boczną zamiast miękkich butów maratońskich i zejdź nisko biodrami przed postawieniem stopy.
  • Przeciążenie lędźwi przez leniwe dotykanie: zatrzymywanie się na prostych nogach i schylanie w pasie do linii dziesiątki razy z rzędu błyskawicznie męczy dół pleców. Uginaj kolana i opuszczaj pośladki na każdym nawrocie.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Przestrzelenie linii: zbyt duża prędkość na wejściu w nawrót wymusza duży krok za pachołek i stratę dwóch sekund na powrót. Zacznij hamować i drobić kroki o dwie lub trzy długości wcześniej, żeby zatrzymać się dokładnie na linii.
  • Prostowanie tułowia od razu po nawrocie: wyjście pionowo w górę w pierwszym kroku zabija poziomy napęd. Zostań pochylony pod kątem 45 stopni przy wyjściu z dotknięcia i odpychaj podłogę za siebie przez pierwsze trzy kroki.
  • Ciągły obrót w jedną stronę: obracanie się na tej samej nodze przez 20 długości z rzędu przeciąża jedno biodro oraz udo i wywołuje zawroty głowy. Zmieniaj rękę dotykającą linii oraz kierunek obrotu na każdym kolejnym odcinku.

Skalowanie i warianty

  • Osoby początkujące lub wracające po urazach: zwolnij tempo do kontrolowanego truchtu wahadłowego, zamień ostry stop na płynny łuk nawrotu albo podnieś punkt dotknięcia na skrzynię 50 cm czy pachołek, aby nie schodzić aż do podłogi.
  • Utrudnienia: biegaj wahadła narastające typu suicide (5, 10, 15 i 20 metrów bez przerwy), załóż kamizelkę obciążeniową 9 kg (20 lb) albo połącz sprinty wahadłowe z burpees na krótkim zegarze.