• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

Martwy ciąg (Deadlift) (DL)

W
Martwy ciąg
Złożoność: Average
Skrót: DL

Martwy ciąg ze sztangą to czysta siła ciągnięcia z podłogi. Chwytasz załadowany gryf przy piszczelach i wstajesz do pełnego wyprostu, budując ogromną siłę mięśni dwugłowych uda, pośladków, dołu pleców, najszerszych grzbietu i chwytu.

Barbell, Barbell plate

Opis

Podnoszenie ciężkiego ładunku z ziemi to absolutna podstawa treningu siłowego. W CrossFicie i trójboju siłowym martwy ciąg buduje siłę tylnej taśmy, która chroni kręgosłup i przygotowuje pierwszą fazę ciągu w zarzucie oraz rwaniu. Wykonywany poprawnie czyni plecy kuloodpornymi. Wykonywany niedbale z zaokrąglonym kręgosłupem błyskawicznie wykluczy cię z treningów.

W przeciwieństwie do przysiadu, gdzie na dole łapiesz sprężyste odbicie, każde powtórzenie martwego ciągu zaczyna się z martwego punktu na podłodze. Aby dźwigać ciężary bez niszczenia lędźwi, gryf musi poruszać się pionowo w górę tuż przy piszczelach i udach dokładnie nad środkiem stopy. Od podłogi do kolan odpychasz podłogę nogami, utrzymując stały kąt nachylenia pleców. Gdy sztanga minie rzepki, dynamicznie wypychasz biodra w przód do wyprostu.

Pośladki i mięśnie dwugłowe uda napędzają wyprost bioder, podczas gdy czworogłowe pomagają oderwać sztangę od podłoża. W tym samym czasie prostowniki grzbietu, najszersze grzbietu, kaptury i mięśnie równoległoboczne spinają całe plecy w sztywną belkę, żeby ciężar nie złamał cię w pół, a przedramiona zamykają palce mocno wokół radełkowania. Brzuch i skośne mięśnie brzucha stabilizują tułów od przodu, wspierając odcinek lędźwiowy.

Pozycja wyjściowa

  • Podejdź do sztangi i ustaw stopy na szerokość bioder (węziej niż w przysiadzie), z palcami skierowanymi prosto lub lekko na zewnątrz. Patrząc w dół, gryf powinien przecinać całą stopę dokładnie w połowie i znajdować się około 2-3 cm od piszczeli.
  • Wykonaj zawias w biodrach i złap sztangę tuż na zewnątrz nóg chwytem nachwytem, zamkiem (hook grip) lub chwytem mieszanym. Utrzymuj ramiona idealnie proste.
  • Ugnij kolana dokładnie tyle, aby piszczele dotknęły gryfu bez przetaczania go do przodu. Biodra muszą znajdować się wyżej niż kolana, a łopatki dokładnie nad sztangą.
  • Unieś klatkę piersiową, mocno ściągnij najszersze mięśnie grzbietu w dół (jakbyś zgniatał pomarańcze pod pachami) i wybierz luz na sztandze, aż usłyszysz kliknięcie gryfu o talerze. Patrz w podłogę jakieś 3-4 metry przed sobą, utrzymując szyję w neutralnej pozycji.

Wykonanie ciągu

  1. Utrzymując kontakt sztangi z piszczelami, odpychaj podłogę stopami tak, aby biodra i barki unosiły się dokładnie w tym samym tempie, aż gryf dotrze do kolan.
  2. Gdy sztanga minie rzepki, agresywnie wbij biodra do przodu w gryf, prowadząc go pionowo w górę po udach.
  3. Wstań do pełnego wyprostu z prostymi kolanami, mocno spiętymi pośladkami i naturalnie cofniętymi barkami. Nie odchylaj się mocno w tył ani nie podnoś barków na górze.
  4. Rozpocznij opuszczanie od odblokowania bioder i wypchnięcia pośladków w tył jako pierwszych, trzymając kolana niemal proste, dopóki sztanga nie minie rzepek.
  5. Gdy gryf zejdzie poniżej kolan, ugnij nogi, aby czysto odłożyć talerze na podłogę nad środkiem stopy. Nie odbijaj sztangi bezwładnie od gumy między powtórzeniami.

Oddech i napięcie korpusu

  • Zanim wybierzesz luz na sztandze leżącej na podłodze, weź potężny wdech w brzuch, boki i lędźwie, po czym twardo zablokuj powietrze mięśniami brzucha.
  • Utrzymuj ten oddech przez cały ruch w górę aż do pełnego wyprostu, aby chronić odcinek lędźwiowy.
  • W ciężkich seriach siłowych trzymaj powietrze także w drodze w dół i resetuj oddech na podłodze przed każdym powtórzeniem. W lżejszych treningach kondycyjnych łap szybki oddech na górze i ponownie napinaj core, zanim talerze dotkną ziemi.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Zaokrąglanie dolnego odcinka pleców: wygięcie lędźwi jak wędka pod ciężarem wywołuje groźne obciążenie krążków międzykręgowych. Zawsze wybieraj luz sztangi przed ciągnięciem, trzymaj gryf przyklejony do nóg i natychmiast upuść sztangę, jeśli dół pleców zacznie się zaokrąglać.
  • Zerwanie ścięgna bicepsa: ciągnięcie ciężkiej sztangi na ugiętym łokciu, szczególnie na ręce ustawionej podchwytem w chwycie mieszanym, grozi naderwaniem ścięgna bicepsa. Napnij tricepsy, aby obie ręce były w 100 procentach proste jak stalowe liny, albo stosuj podwójny nachwyt z zamkiem.
  • Obite rzepki: zbyt wczesne uginanie kolan przy opuszczaniu podstawia rzepki prosto na tor opadającego gryfu. Zawsze najpierw cofaj biodra w tył, aż sztanga minie kolana.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Przysiad zamiast martwego ciągu: ustawienie bioder zbyt nisko na starcie wypycha piszczele w przód, toczy sztangę przed śródstopie i stawia kolana na drodze gryfu. Ustaw biodra wyżej niż kolana przy niemal pionowych piszczelach.
  • Biodra uciekają w górę pierwsze: wyprostowanie nóg przed oderwaniem sztangi od ziemi kładzie tułów poziomo i zrzuca cały ciężar na lędźwie. Najpierw wybierz luz na sztandze i myśl o wypychaniu podłogi nogami przy jednoczesnym unoszeniu klatki i bioder.
  • Sztanga odpływa od piszczeli: każdy centymetr oddalenia gryfu od nóg sprawia, że ciężar staje się znacznie cięższy dla dolnego odcinka pleców. Przez całą drogę w górę ściągaj gryf do tyłu w kierunku piszczeli i ud pracą najszerszych grzbietu.

Skalowanie i warianty

  • Ograniczona mobilność lub osoby początkujące: ciągnij z podwyższonych bloków lub talerzy, jeśli spięte dwugłowe uda nie pozwalają sięgnąć podłogi z prostymi plecami, albo użyj sześciokątnego trap baru i ciężkich odważników kettlebell.
  • Budowanie siły: dodaj martwe ciągi z 2-sekundową pauzą na wysokości 2-3 cm nad podłogą, ciągi z deficytu stojąc na talerzu o grubości 5 cm albo martwe ciągi szerokim chwytem rwaniowym.