Martwy ciąg ze sztangą to czysta siła ciągnięcia z podłogi. Chwytasz załadowany gryf przy piszczelach i wstajesz do pełnego wyprostu, budując ogromną siłę mięśni dwugłowych uda, pośladków, dołu pleców, najszerszych grzbietu i chwytu.
Opis
Podnoszenie ciężkiego ładunku z ziemi to absolutna podstawa treningu siłowego. W CrossFicie i trójboju siłowym martwy ciąg buduje siłę tylnej taśmy, która chroni kręgosłup i przygotowuje pierwszą fazę ciągu w zarzucie oraz rwaniu. Wykonywany poprawnie czyni plecy kuloodpornymi. Wykonywany niedbale z zaokrąglonym kręgosłupem błyskawicznie wykluczy cię z treningów. W przeciwieństwie do przysiadu, gdzie na dole łapiesz sprężyste odbicie, każde powtórzenie martwego ciągu zaczyna się z martwego punktu na podłodze. Aby dźwigać ciężary bez niszczenia lędźwi, gryf musi poruszać się pionowo w górę tuż przy piszczelach i udach dokładnie nad środkiem stopy. Od podłogi do kolan odpychasz podłogę nogami, utrzymując stały kąt nachylenia pleców. Gdy sztanga minie rzepki, dynamicznie wypychasz biodra w przód do wyprostu. Pośladki i mięśnie dwugłowe uda napędzają wyprost bioder, podczas gdy czworogłowe pomagają oderwać sztangę od podłoża. W tym samym czasie prostowniki grzbietu, najszersze grzbietu, kaptury i mięśnie równoległoboczne spinają całe plecy w sztywną belkę, żeby ciężar nie złamał cię w pół, a przedramiona zamykają palce mocno wokół radełkowania. Brzuch i skośne mięśnie brzucha stabilizują tułów od przodu, wspierając odcinek lędźwiowy.Pozycja wyjściowa
Wykonanie ciągu
Oddech i napięcie korpusu
Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji
Częste błędy i jak je naprawić
Skalowanie i warianty