Bar-facing burpee łączy klasyczne burpee z dotknięciem klatką piersiową podłogi, wykonywane prostopadle do obciążonej sztangi, z przeskoczeniem nad gryfem odbiciem z obu nóg. Ten klasyk CrossFitu mocno pali klatkę, barki, czworogłowe uda, pośladki i łydki, testując pracę stóp oraz tempo tlenowe przy narastającym zmęczeniu.
Opis
Jeśli śledzisz dowolny sezon CrossFit Open, niemal na pewno zobaczysz bar-facing burpees w zestawie z thrusterami, rwaniami lub zarzutami. W przeciwieństwie do zwykłego burpee w miejscu z klaśnięciem nad głową tutaj schodzisz prostopadle do sztangi, wracasz na stopy i czysto przeskakujesz przez gryf po odbiciu z obu nóg. Ponieważ przed skokiem nie musisz prostować się do pełnego wyprostu, ćwiczenie premiuje niską, płynną pracę stóp i karze za zbędne kroki. Biomechanicznie ruch łączy poziome odepchnięcie od podłogi z szybkim podbiciem bioder i skokiem przez przeszkodę. Wypychając klatkę znad podłogi, unosisz biodra wysoko i podskakujesz lub podchodzisz stopami blisko gryfu, utrzymując nisko pochylony tułów. Z tej przyczajonej pozycji biodra, kolana i stawy skokowe prostują się dokładnie na tyle, aby przenieść środek ciężkości nad sztangę, z obrotem o 180 stopni w locie lub od razu po lądowaniu, dzięki czemu natychmiast stajesz przodem do gryfu przed kolejnym powtórzeniem. Klatka piersiowa, przednie aktony barków i tricepsy odpychają górę ciała od podłogi, podczas gdy brzuch i zginacze bioder wciągają nogi pod biodra. Następnie mięśnie czworogłowe uda, pośladki i łydki napędzają wyskok nad sztangę i amortyzują lądowanie po drugiej stronie. W tym samym czasie mięśnie dwugłowe uda, odcinek lędźwiowy oraz góra pleców stabilizują tułów, abyś utrzymał równowagę podczas obrotu.Pozycja wyjściowa
Wykonanie
Oddech i napięcie korpusu
Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji
Częste błędy i jak je naprawić
Skalowanie i warianty