• Pl
  • kg / m
  • Stoper
  • Software
  • Wystawić opinię

v2.10.89PRO

Korzystając z naszej strony, potwierdzasz, że przeczytałeś i zrozumiałeś naszą politykę plików cookie, politykę prywatności i nasze Warunki korzystania z usługi Google. Jest to również niezbędne do normalnego działania tej witryny.

Przenoszenie partnera (Buddy Carry)

W
Bieganie
Złożoność: Average

Zarzuć partnera treningowego w poprzek barków chwytem strażackim i maszeruj z nim na wyznaczony dystans. Przenoszenie partnera to klasyczny wojskowy i crossfitowy sprawdzian charakteru, który obciąża mięśnie czworogłowe, pośladki, dwugłowe uda, łydki i korpus ciężkim, przesuwającym się ludzkim ciężarem.

Opis

Sztangi są wyważone i przewidywalne, przez co łatwo je utrzymać w porównaniu z żywym człowiekiem. Przenoszenie partnera pojawia się w treningach Hero WOD, zawodach drużynowych i przygotowaniu wojskowym, bo testuje prawdziwą siłę funkcjonalną pod niewygodnym, wysoko położonym zmęczeniem. Przeniesienie partnera na 100 metrów wypali nogi, zabierze oddech i zmusi cały tułów do walki, by nie złożyć się w pół.

Wniesienie partnera na barki to w praktyce ciężkie wyjście z wykroku w górę, po którym następuje marsz z obciążeniem. Ponieważ ciężar spoczywa wysoko na górze pleców i mięśniach czworobocznych, środek ciężkości wyraźnie idzie w górę. Każdy krok staje się testem stabilności na jednej nodze, w którym biodra i korpus muszą hamować kołysanie ciężaru na boki.

Mięśnie czworogłowe, pośladki, dwugłowe uda, łydki oraz odcinek lędźwiowy pracują bez przerwy, by wstać z ciężarem i pchać cię naprzód krok po kroku. Zginacze bioder, zewnętrzne mięśnie pośladkowe (średni i mały), przywodziciele, mięśnie brzucha i skośne mocno odpalają w każdym podparciu na jednej nodze, aby utrzymać miednicę równo i nie dopuścić do skręcenia tułowia. W tym czasie mięśnie czworoboczne, równoległoboczne, barki i szyja dźwigają ciężar na górnej części pleców.

Pozycja wyjściowa

  • Dobierz się w parę z osobą podobnego wzrostu i wagi. Stańcie naprzeciw siebie ze stopami na szerokości barków.
  • Poproś partnera, aby utrzymywał ciało zwarte i aktywne zamiast wiotczeć jak bezwładny ciężar.
  • Zejdź do głębokiego wykroku silniejszą nogą w przód, opierając bark dokładnie o środek tułowia partnera (zgięcie jego biodra na wysokości twojego obojczyka).
  • Przełóż ramię między nogami partnera i obejmij jego zewnętrzne udo, gdy partner kładzie tułów w poprzek twojej górnej części pleców, po czym złącz dłonie wokół jego uda i swojego nadgarstka na klatce piersiowej.

Wykonanie

  1. Mocno napnij brzuch, utrzymaj dumną klatkę piersiową i odepchnij się obiema nogami, aby wstać do pełnego wyprostu z wykroku z partnerem zrównoważonym na barkach.
  2. Na górze krótko popraw ułożenie partnera tak, by jego biodra i żebra spoczywały równo na obu mięśniach czworobocznych, zamiast ciągnąć cię na jeden bok.
  3. Zacznij maszerować do przodu krótkimi, pewnymi krokami z pięty na palce zamiast długich, sprężystych susów.
  4. Utrzymuj kolana lekko miękkie, tułów pionowo, a wzrok skupiony na podłodze 3-4,5 metra przed sobą.
  5. Po dotarciu do linii mety zejdź z powrotem do kontrolowanego wykroku, aby bezpiecznie postawić partnera na stopach. Nigdy nie zrzucaj ani nie upuszczaj partnera z wysokości stania.

Oddech i napięcie korpusu

  • Przy ciężarze 70 kg i więcej leżącym na górze pleców klatka piersiowa oraz przepona są mocno ściśnięte, więc nie weźmiesz głębokich oddechów do brzucha.
  • Utrzymuj stałe napięcie korpusu 360 stopni w mięśniach brzucha, skośnych i lędźwiach przez cały czas marszu.
  • Bierz krótkie, rytmiczne wdechy i wydechy nosem oraz ustami zgrane z krokami, aby uniknąć zawrotów głowy.

Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji

  • Kompresja i zaokrąglanie lędźwi: wstawanie z okrągłymi plecami lub pozwolenie partnerowi, by ciągnął twoją klatkę w dół, wywołuje ogromne siły ścinające na krążki lędźwiowe. Ustaw biodra dokładnie pod partnerem przed wstaniem i pracuj z nóg.
  • Skręcenia kolan i kostek: stawianie długich kroków lub próba sprintu z osobą na plecach to prosta droga do skręcenia stawu skokowego lub ucieknięcia kolana. Stawiaj krótkie, szybkie kroki marszowe i prowadź stopy na szerokości bioder jak po szynach.
  • Upuszczenie partnera przy zejściu: zmęczone nogi pod koniec długiego odcinka potrafią nagle odmówić posłuszeństwa. Komunikuj się głośno z partnerem przed opuszczeniem go i zawsze zejdź kontrolowanie na kolano przy odkładaniu.

Częste błędy i jak je naprawić

  • Partner zsuwa się z jednego barku: ułożenie partnera zbyt mocno na jedną stronę sprawia, że jego nogi ciągną cię krzywo i miażdżą jeden mięsień czworoboczny. Przed wstaniem dopilnuj, by linia jego pasa leżała dokładnie na tyle szyi i obu barkach.
  • Partner wisi jak szmaciana lalka: rozluźniony partner wydaje się o 15 kg cięższy i podskakuje na każdym kroku. Powiedz partnerowi, aby trzymał napięty brzuch, lekko uniósł głowę i przytrzymał się twojego zablokowanego ramienia.
  • Patrzenie prosto w dół na stopy: opuszczanie brody zaokrągla górę pleców i przesuwa ciężar w przód na szyję. Utrzymuj głowę neutralnie i lekko dociśnij tył szyi do boku partnera, aby zachować wyprostowaną sylwetkę.

Skalowanie i warianty

  • Osoby początkujące lub trening solo: zastąp partnera ciężkim workiem z piaskiem (35-70 kg) noszonym na jednym lub obu barkach albo wykonuj ciężkie spacery farmera z hantlami czy odważnikami kettlebell, by bezpiecznie wzmocnić korpus i nogi.
  • Utrudnienia: wydłuż dystans do 200 lub 400 metrów, maszeruj pod lekkie wzniesienie albo zrób kilka przysiadów z partnerem przed rozpoczęciem marszu.