Zarzuć partnera treningowego w poprzek barków chwytem strażackim i maszeruj z nim na wyznaczony dystans. Przenoszenie partnera to klasyczny wojskowy i crossfitowy sprawdzian charakteru, który obciąża mięśnie czworogłowe, pośladki, dwugłowe uda, łydki i korpus ciężkim, przesuwającym się ludzkim ciężarem.
Opis
Sztangi są wyważone i przewidywalne, przez co łatwo je utrzymać w porównaniu z żywym człowiekiem. Przenoszenie partnera pojawia się w treningach Hero WOD, zawodach drużynowych i przygotowaniu wojskowym, bo testuje prawdziwą siłę funkcjonalną pod niewygodnym, wysoko położonym zmęczeniem. Przeniesienie partnera na 100 metrów wypali nogi, zabierze oddech i zmusi cały tułów do walki, by nie złożyć się w pół. Wniesienie partnera na barki to w praktyce ciężkie wyjście z wykroku w górę, po którym następuje marsz z obciążeniem. Ponieważ ciężar spoczywa wysoko na górze pleców i mięśniach czworobocznych, środek ciężkości wyraźnie idzie w górę. Każdy krok staje się testem stabilności na jednej nodze, w którym biodra i korpus muszą hamować kołysanie ciężaru na boki. Mięśnie czworogłowe, pośladki, dwugłowe uda, łydki oraz odcinek lędźwiowy pracują bez przerwy, by wstać z ciężarem i pchać cię naprzód krok po kroku. Zginacze bioder, zewnętrzne mięśnie pośladkowe (średni i mały), przywodziciele, mięśnie brzucha i skośne mocno odpalają w każdym podparciu na jednej nodze, aby utrzymać miednicę równo i nie dopuścić do skręcenia tułowia. W tym czasie mięśnie czworoboczne, równoległoboczne, barki i szyja dźwigają ciężar na górnej części pleców.Pozycja wyjściowa
Wykonanie
Oddech i napięcie korpusu
Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji
Częste błędy i jak je naprawić
Skalowanie i warianty