Weź gruby, nieobracający się gryf typu axle do pozycji front rack, zejdź w przysiadzie poniżej poziomu równoległego i płynnym ruchem wyciśnij go prosto nad głowę. Axle thruster mocno angażuje mięśnie czworogłowe uda, pośladki, barki, tricepsy oraz korpus, jednocześnie wystawiając nadgarstki i górę pleców na próbę z bezlitosnym grubym gryfem.
Opis
Klasyczne thrustery ze sztangą już same w sobie należą do najcięższych ćwiczeń kondycyjnych w CrossFicie. Zastąpienie standardowego gryfu olimpijskiego o średnicy 28 milimetrów grubym, 2-calowym gryfem axle sprawia, że zadanie staje się jeszcze bardziej wymagające. Ponieważ taki gryf ma dużą średnicę i zero obrotu tulei, nie możesz liczyć na łożyska ratujące niedbały front rack, przez co przedramiona, nadgarstki i góra pleców pracują dwa razy ciężej w każdym powtórzeniu. Ruch łączy bezpośrednio pełny przysiad przedni z wyciskopodrzutem (push press). Schodzisz w dół, walcząc o utrzymanie grubej rury w równowadze na przednich aktonach barków, a następnie dynamicznie wybijasz się z dołu. Gdy biodra i kolana gwałtownie prostują się na wyjściu z przysiadu, ten ruch w górę wybija gryf axle z barków, aby ramiona mogły zablokować go nad głową. Mięśnie czworogłowe uda oraz pośladki wyciągają cię z dołu przysiadu i generują pionowy impuls, który nadaje sztandze prędkość. Górna część pleców, prostowniki grzbietu, mięśnie brzucha i skośne mocno stabilizują tułów, by nieobracający się gryf nie stoczył się do przodu i nie zgiął klatki piersiowej. Gdy tylko gryf oderwie się od barków, mięśnie naramienne, tricepsy, góra klatki i przedramiona kończą wyprost oraz stabilizują gruby gryf nad głową.Pozycja wyjściowa
Wykonanie boju
Oddech i napięcie korpusu
Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji
Częste błędy i jak je naprawić
Skalowanie i warianty