Wrzucenie kamienia Atlasa z ziemi na bark to kwintesencja siły strongmana. Nie ma tu uchwytów, za które można złapać. Musisz wcisnąć betonową kulę w klatkę piersiową, posadzić ją na udach i mocnym strzałem bioder wtoczyć na jeden bark, przeciążając cały tylny łańcuch, bicepsy oraz chwyt.
Opis
Sztanga daje radełkowaną stal ułożoną dokładnie nad środkiem stopy, ale kamień Atlasa walczy z tobą od sekundy, w której się po niego schylasz. Ponieważ ciężar jest okrągły, gładki, a jego środek ciężkości leży daleko z przodu, nie da się go po prostu podnieść martwym ciągiem z płaskimi plecami. Musisz przytulić kulę do ciała i użyć gwałtownego wyprostu bioder, by wtoczyć ją po tułowiu, budując surową siłę pleców, bioder i góry ciała, przy której worki z piaskiem i sztangi wydają się lekkie. Bój dzieli się na trzy wyraźne fazy: oderwanie na uda, zmianę chwytu oraz wtoczenie na bark przez potrójny wyprost. Podnosisz kamień z podłogi dociśniętymi dłońmi na prostych rękach, aż minie kolana, po czym schodzisz do głębokiego przysiadu, opierając go na udach. Stamtąd obejmujesz kulę ramionami z góry, mocno pchasz nogami w podłoże i strzelasz biodrami w przód, tocząc kamień po brzuchu i klatce piersiowej na jeden bark. Mięśnie dwugłowe ud, pośladki, czworogłowe oraz prostowniki grzbietu wykonują najcięższą pracę przy oderwaniu kamienia z ziemi i wybiciu go z ud. Klatka piersiowa, bicepsy, przedramiona i zginacze nadgarstków ściskają beton w żelaznym niedźwiedzim uścisku, by nie wyślizgnął się z rąk. Na górze najszersze grzbietu, czworoboczne, równoległoboczne i brzuch stabilizują tułów podczas łapania i równoważenia kuli na barku.Pozycja wyjściowa
Wykonanie boju
Oddech i napięcie korpusu
Bezpieczeństwo i profilaktyka kontuzji
Częste błędy i jak je naprawić
Skalowanie i warianty